+32 (0)2 533 22 40
Van maandag tot vrijdag vanaf 08u30 tot 18u
Goldwasser Online

Obligaties

Waarom obligaties kopen bij Goldwasser Exchange?
Wat is een obligatie?
Hoe werkt de obligatiemarkt?
De verschillende soorten obligaties
De risico's gebonden aan obligaties
Uw garanties

Waarom obligaties kopen bij Goldwasser Exchange?

Reeds drie generaties lang is Goldwasser Exchange een specialist op de obligatiemarkt. Door haar rechtstreekse contacten met de verkoopszalen is de beursvennootschap in staat om u aan gunstige voorwaarden een volledig gamma aan obligaties aan te bieden. 

Dankzij onze onafhankelijke en geïndividualiseerde aanpak kunnen wij uw belangen vooropstellen, want het is onze allereerste doelstelling om een bevoorrechte vertrouwensband op lange termijn met u op te bouwen en in stand te houden.

De vennootschap is, met de komst van de derde generatie van de familie Goldwasser trots om haar cliënten deze waardevolle alliantie, het product van dynamiek en traditie, te kunnen aanbieden. 

Wat is een obligatie?

Obligaties zijn financiële produkten die u aankoopt om uw vermogen te doen renderen. Deze produkten zijn minder gekend dan aandelen en hebben ook totaal andere kenmerken.

Bij het kopen van een aandeel van een onderneming investeert u rechtstreeks in het kapitaal van deze onderneming. Een aandeel is dus een eigendomstitel. In ruil voor deze investering zal de onderneming u zo vaak mogelijk belonen door de uitkering van haar jaarlijkse winsten onder de vorm van een dividend op het aandeel. Dit dividend is uiteraard variabel: de grootte ervan hangt zowel van de gekozen strategie door de bestuurders af als van de winstmogelijkheden van de onderneming.

Bij het kopen van een obligatie leent u uw kapitaal aan een organisme die daarmee haar schulden zal aflossen  of investeringen kan realiseren (de uitgever kan dus zowel een ondernemer zijn als een publieke groep of een Staat of... ). Een obligatie is zodoende een schuldvordering. Het vormt het bewijsstuk dat de uitgever ervan u een bepaalde som verschuldigd is. In ruil voor uw lening zal de uitgever u zo vaak mogelijk belonen door de betaling van een interest onder de vorm van een coupon. De naam 'coupon' dateert van vroeger : deze financiële effecten werden gedrukt op papier en het innen van de intrest gebeurde door de afgifte van de coupons die van het papieren effect geknipt werden. Sinds één januari 2008 is dat definitief afgeschaft.

Een obligatiehouder heeft dus een andere rol dan de aandeelhouder. Ook al is het beoogde doel van de obligatiehouder gelijkaardig aan dat van de aandeelhouder (= rendement zoeken voor zijn vermogen), gedraagt deze zich meer als 'geldschieter' dan als belegger. Wat biedt dan eigenlijk het beste rendement?

De voordelen van een obligatie mag u niet alleen meten op het vlak van rentabiliteit maar ook in functie van het risico. Als u geld leent aan iemand,  mag u er principeel van uitgaan dat uw lening zal terugbetaald worden. De ontlener verbindt er zich inderdaad toe om binnen een vooraf gekende vervaltermijn een bepaald bedrag terug te betalen. Enkel en alleen bij onvermogen van de uitgever (zoals een faillissement) bent u niet langer volledig zeker dat u uw kapitaal zal terugzien. Obligaties zijn dus in het algemeen veel minder riskant dan aandelen.

Ander voordeel: het bezit van een aandeel betekent niet dat u altijd een dividend uitgekeerd krijgt, terwijl u als obligatiehouder in bijna alle gevallen een vaste opbrengst krijgt (de grootte van uw  jaarlijkse intrest is gekend op moment van de aankoop van het effect).

Bij het kopen van een aandeel gokt u op een (financieel) positieve toekomst van de onderneming; bij een obligatie tekent u (de uitlener) als het ware een contract met de ontlener waarbij u over bepaalde zaken al meteen overeenstemming bereikt.

Omdat het risico lager is, is het te verwachten rendement meestal ook lager. Maar in het kader van een diversificatie van uw portefeuille teneinde het best gewapend te zijn tegen de risico's van de beurs, nemen obligaties daarom een goede plaats in in uw vermogen. Vooraleer u echter uw portefeuille samenstelt dient u evenwel nog te weten dat er verschillende soorten obligaties bestaan die niet allemaal dezelfde risicograad hebben.

Hoe werkt de obligatiemarkt?

Zoals alle financiële produkten worden obligaties verhandeld op een markt. In termen van volume is de obligatiemarkt is  de grootste ter wereld.

Verscheidene kredietbeoordelingskantoren (of 'rating'kantoren) geven aan de obligaties een bepaalde notering waarmee het solvabiliteitsrisico van de uitgever aangeduid wordt. Hieruit haalt de geldschieter (ontlener) de nodige informatie om de garantie van de obligatie te kennen. Zo geeft een notering AAA aan dat de terugbetalingscapaciteit volledig zeker en veilig is. Deze notering wordt meestal gegeven aan Staten die theoretisch gezien zeker zijn dat ze hun leningen kunnen aflossen. Bepaalde ondernemingen of landen zullen van meet af aan veel minder goed genoteerd worden omwille van hun meer kwetsbare financiële toestand.

De ratingkantoren (zoals Standard & Poor’s, Moody’s en Fitch) liggen wel vaak onder vuur.Zo was recent, door de subprime kredietcrisis, immers gebleken dat zij sommige financiële produkten onterecht een hoge notering hadden gegeven terwijl deze finaal veel riskanter bleken te zijn. Bovendien mag men niet vergeten dat sommige noteringskantoren een adviserende functie vervullen in de ondernemingen die obligaties uitgeven. Als men zowel rechter als partij is, wordt het risico van de onderneming makkelijker foutief meegedeeld. Hoewel men de noteringen dus niet blindelings mag geloven, zijn ze al bij al een zeer nuttige graadmeter om de risico's van de beoogde beleggingsstrategie in te schatten.

Een niet te miskennen gevolg van de notering is wel de impact ervan op het rendement van de obligatie. Als u immers geld leent aan iemand die niet geheel te vertrouwen is, zal u een hogere interest eisen als een soort risicopremie. Ook bij obligaties werkt dit zo. Als een goed genoteerde onderneming een obligatie uitgeeft zal u een lagere opbrengst mogen verwachten. Daarentegen zullen risicovolle ondernemingen hoge coupons beloven om uw geld aan te trekken (obligaties met hoog rendement). Deze produkten zijn zodoende riskant en tegelijkertijd zeer speculatief.

In een eerste fase zal een onderneming die nieuwe obligaties uitgeeft een beroep doen op de primaire obligatiemarkt waar deze effecten door verscheidene investeerders (banken, particuliere fondsen,...) worden aangekocht. Wil men op lange termijn investeren, heeft de aankoop op de primaire markt het voordeel dat de uitgifteprijs nog niet aangetast is door de wet van vraag en aanbod tussen de verkopende en kopende partij. Eenmaal uitgegeven wordt de obligatie immers geruild op de secondaire obligatiemarkt. Zij wordt daar een verhandelbaar financieel effect waarvan de koers wijzigt in de tijd.

Zodra ze op de markt is, komt de obligatie in concurrentie met andere schulden. Bij een zelfde risicograad als andere obligaties maar met een hoger rendement, zal dit effect hoog bevraagd zijn waardoor de koers stijgt (uitgedrukt in percenten). Deze prijsstijging zorgt er dan weer voor dat het finaal rendement voor de nieuwe belegger daalt.

De obligaties zullen zodoende veel arbitrages ondergaan op de secondaire obligatiemarkt. Deze onevenwichten in de prijzen worden door de financiële spelers uitgespeeld om winsten te genereren. Maar tegelijkertijd is hun optreden gunstig om te grote verschillen tussen de aangeboden rendementen op dit type van financiële produkten te temperen. Uiteraard zal u nooit de garantie hebben dat u bij een verkoop van uw obligatie vóór de vervaldatum dezelfde prijs zal krijgen als de aanschafwaarde. Als u in obligaties belegt moet u dus wel met dit risico rekening houden.

De verschillende soorten obligaties

Om tegemoet te komen aan enerzijds de verschillende behoeftes van de  uitgevers en anderzijds de bijzondere verwachtingen van de beleggers bestaan er meerdere soorten obligaties:

  • Obligaties met een vast rendement: Deze komen het meest voor. Deze obligaties garanderen de betaling van een vast rendement tijdens de hele duur van de lening (tot aan de vervaldatum). Het percentage staat vast op het moment van de aankoop op de primaire markt. Zodra deze verhandeld worden op de secondaire markt, zal haar koers echter variëren in functie van het reëel rendement dat op dat moment voor dat type produkt te verkrijgen is.
  • Obligaties met een variabel rendement: Tijdens de duur van deze obligatie kan de intrestvoet wijzigen. Ze zal aangepast worden aan de tarieven die gangbaar zijn in de markt op dat moment. De aanpassing heeft dus geen betrekking op de prijs van de obligatie maar op diens rendement. Dit soort produkt kan in goede tijden interessant zijn maar tegelijkertijd ongunstig uitvallen in de periodes met lage intrestvoeten.
  • Obligaties met zero-coupon:  Deze bieden geen interest en worden dus aan een lagere prijs dan de terugbetaalwaarde verkocht. Het verschil tussen de aanschafprijs en de eindwaarde is het finaal rendement voor de belegger. 
  • Geïndexeerde obligaties: Op de coupon van de obligatie wordt een vermenigvuldigingscoëfficient toegepast die gekoppeld is aan de jaarlijkse inflatiekoers. Zo zal bij een sterke inflatie het mogelijk verlies van rendement op dit type obligatie minder groot zijn. Maar het indekken van rendementsverlies kost geld, waardoor dit type produkt meestal een lager rendement zal genereren dan obligaties met een vast rendement.
  • Converteerbare obligaties: Op het einde van de looptijd zal de obligatiehouder zijn lening niet terugbetaald krijgen doch zijn recht op omzetting kunnen uitoefenen. Zo kan hij uitbetaald worden in aandelen van de onderneming volgens een vooraf bepaalde pariteit. De voordelen voor de uitgever zijn tweërlei: enerzijds moet hij geen cash voorzien om de lening af te lossen en anderzijds zal de te betalen intrest lager zijn. Deze obligaties bieden inderdaad een lager rendement omdat de belegger eigenlijk vergoed wordt door de mogelijkheid om later aandelen te krijgen. Dit type kan heel voordelig zijn als men verwacht dat de aandelenkoers flink gaat stijgen, omdat zodoende de waarde van de obligatie de lucht ingaat.
  • Eeuwigdurende obligaties: Volgens de klassieke definitie is een obligatie een schuldtitel waarbij een schuldenaar (de emittent van de obligatie) verklaart een bepaalde som schuldig te zijn aan de houder van de titel. Deze laatste is op die manier zeker om (behoudens mogelijk faillissement van de emittent) deze som op een afgesproken datum (vervaldatum) terugbetaald te krijgen

    Er bestaat ook een ander type obligatie, met duidelijk verschillende kenmerken, dat in een snel tempo aan zijn opmars bezig is: de perpetuele of eeuwigdurende obligatie, uitgegeven door bepaalde bancaire instellingen om zelf nieuw kapitaal aan te trekken.

    Zoals uit de benaming af te leiden is, heeft deze obligatie geen vervaldatum: het geleend geld wordt theoretisch gezien niet terugbetaald door de emittent (of toch niet op een datum die nu al vastgelegd wordt).

    Dit zal a priori vreemd lijken. Perpetuele obligaties zijn eigenlijk financiële produkten die enkel voor bepaalde beleggersprofielen geknipt zijn, maar toch kunnen ze in het kader van diversificatie van activa niet over het hoofd gezien worden.

    Om het nadeel van de eeuwigdurendheid (of onbekende einddatum) te milderen gaan deze obligaties immers coupons geven met rendementen die in het algemeen veel hoger liggen (soms hoger dan 10%) dan deze van de klassieke obligaties. Beleggers die op zoek zijn naar snelle en hoge cash-flow zijn daarom een goede doelgroep.

    Ondanks de benaming 'obligatie' kennen deze effecten toch een heel ander risicoprofiel dan de klassieke obligatie. Er gaat immers veel meer speculatie mee gepaard door de onzekerheid of er later nog een terugbetaling zal zijn en zoja, van welke grootorde (in tegenstelling tot een klassieke obligatie waarbij men altijd zeker is van terugbetaling van het geleende geld op einddatum ongeacht de marktomstandigheden).

    De koers van een eeuwigdurende obligatie is dus bijzonder gevoelig voor de verschillende obligatierisico's, en in tegenstelling tot een klassieke obligatie zelfs overdreven gevoelig. De parameters die het hoog rendement (dat deze obligatie zo interessant maakt) moeten waarborgen dan wel in gevaar kunnen brengen, hebben onmiskenbare gevolgen voor de waarde van het produkt.

    De volatiliteit van dit type van obligatie is ook veel hoger, omwille van de samenhang van de parameters die betrekking hebben op de emittent (diens schuldgraad en financiële stabiliteit) en de parameters op macro-economisch niveau (rentevoeten). Bovendien speelt inflatie hier een determinerende rol door al dan niet te snoeien in de werkelijke waarde van de coupon in de loop der jaren.

    Tenslotte is er nog een andere factor die het risiconiveau van deze bijzondere effecten verhoogt. Als de emittent in moeilijke financiële papieren zit, kan er besloten worden om de uit te keren dividenden te verlagen of zelfs tijdelijk te schorsen. In geval van faillissement, zijn de houders van deze eeuwigdurende obligaties vaak zelfs de laatste schuldeisers die terugbetaald worden (omwille van de ondergeschiktheid van dat type produkt tegenover de andere schulden) of zelfs nooit, in bijzondere gevallen...

    Door het bijzonder risicoprofiel vergelijken sommigen deze eeuwigdurende obligaties met aandelen: geen gegarandeerde terugbetaling van de inleg, onzeker rendement bij financiële moeilijkheden. Maar opgepast: een aandeel van een bedrijf is een deel van diens kapitaal terwijl een eeuwigdurende obligatie deel uitmaakt van diens schuldenpakket. Al bieden beide effecten dus niet gelijkaardige rechten, is het hoog aangeboden rendement voor een gelijkaardige risicograad het onmiskenbaar voordeel van de eeuwigdurende obligatie. En daarin ligt het belang van dit produkt.

 

De risico's gebonden aan obligaties

Zijn er dan werkelijk geen risico's verbonden aan een belegging in obligaties? Toch wel, maar ze zijn veel kleiner dan de risico's bij beleggingen in aandelen. Om er adequaat mee om te gaan, moet men de volgende vuistregels goed onthouden:

  • Het risico van faillissement: Het ergste dat u kan overkomen is dat uw ontlener u nooit terugbetaalt. Gelukkig zal deze situatie zich zelden voordoen maar in het geval van een faillissement van de uitgever van de obligaties komt men dichter in de buurt. De bedoeling van de rating is het inschatten van deze situatie: hoe hoger de notering, hoe kleiner het theoretisch risico van een faillissement. De obligaties die zodoende de hoogste notering krijgen zijn de Staatsleningen. Om haar budgettaire tekorten te financieren doet een Staat inderdaad een beroep op de markt door uitgifte van obligaties. Vermits een Staat theoretisch niet failliet kan gaan, krijgen deze obligaties meestal een zeer hoge notering. Uiteraard zal het rendement van deze obligaties dan nooit zeer hoog kunnen zijn.
  • Het risico van de intrestvoet: Hoe langer de duurtijd van een obligatie, hoe vaker het zal voorkomen dat de intrestvoet die op de markt wordt aangeboden tijdens die periode op nieuwe financiële effecten, schommelen zal. Zodra die intrestvoet hoger uitkomt dan de intrest die van toepassing is op uw obligatie, zal de waarde van uw obligatie zakken opdat haar rendement zou overeenstemmen met de actuele intrestvoet. U kan alsdan zelf niet mee genieten van de gestegen intrestvoet vermits de waarde van de coupon identiek blijft, en bovendien zal u bij een verkoop vóór de vervaldatum minder krijgen van een overnemer voor uw obligatie. Uiteraard geldt deze denkwijze ook in omgekeerde richting. Het risico van de intrestvoet is wel geringer als u uw obligatie niet wil verhandelen voor de vervaldatum (het moment dat de uitgever zijn schuld zal aflossen), al mag men dit niet uit het oog verliezen.
  • Het kredietrisico: Bij een terugval van een economische sector moet een onderneming uit die sector een hoger rendement garanderen aan de belegger (opdat deze een lening zou toestaan) omwille van het hoger risico. Zo zal de uitgifte van obligaties door ondernemingen in die sector minder groot worden. Het is bovendien ook logisch dat de belegger die wel bereid is om in te tekenen op een schuldverhoging bij de uitgever een hoger rendement zal eisen voor dezelfde obligatie, waardoor deze opnieuw aan waarde moet inbinden.
  • Het inflatierisico: Als u door de intekening op een obligatie akkoord gaat met de intrestvoet, gaat u ervan uit dat uw belegging rendabel zal zijn in de komende jaren. Nochtans kan een sterke inflatie roet in het eten gooien, namelijk als deze hoger wordt dan uw rendement. Bovendien reageert de markt in geval van inflatie ook met hogere intrestvoeten teneinde de inflatie in te dijken. En dit heeft natuurlijk een implicatie voor de waarde van uw obligatie. Ter bescherming worden daarom soms geïndexeerde obligaties aangeboden. Wat op zijn beurt een implicatie zal hebben op het rendement.
  • Het valutarisico: Obligaties kan u kopen in een andere valuta dan de uwe.  Als bepaalde landen hogere rendementen bieden, kan dit vaak interessant zijn. Maar deze obligaties worden wel uitgegeven in hun eigen munt. Zodoende zal het rendement van uw obligatie onderhevig zijn aan de wisselkoers van deze munt tegenover de uwe. Als deze laatste sterker is op het moment van de uitbetaling op vervaldag, zal u meer terugkrijgen dan wat u oorspronkelijk belegd hebt. Jammer genoeg is natuurlijk ook het omgekeerde waar.

Uw garanties

Sinds het uitbreken van de vertrouwenscrisis in de financiële wereld stelt u zich wellicht de vraag, en terecht,  of uw kapitaal nog aanwezig zal zijn op de einddatum van uw obligatie. 

Het enige risico bij de obligaties die wij aanbieden is een faling van de emittent van de obligatie die zich juridisch borg heeft gesteld voor de uitbetaling (ingevolge de door hem bepaalde eindvervaldag en het geboden rendement). 

De financiële tussenpersoon (zoals de bank of de vermogensbeheerder) die het produkt aanbiedt, heeft de effecten immers buiten zijn balans geplaatst waardoor eventuele schuldeisers er niet aan kunnen. 

U moet dus enkel de kwaliteit van de emittent blijven volgen (door de toegekende rating) gedurende de hele looptijd van de obligatie waarvan u houder bent. 

De uitgifte van een borderel op uw naam waarin uw aankoop beschreven wordt biedt u een sluitende juridische bescherming.